Według rejestru podymnego, powiatu lubelskiego z 1531 r., Dominów i Ćmiłów, należały do szlachty zagrodowej, z tego też okresu pochodzą pierwsze wzmianki o młynie na Czerniejówce.
Dominów wraz z Wilczopolem w 1653 r., znajdował się w rękach sędziego Stanisława Skorkowskiego.
Następne informacje pochodzą z 1770 r., gdy to Dominów, Abramowice, Głusk, Wilczopole były w posiadaniu braci, Stefana i Aleksandra Gałęzowskich, a przed nimi rodu Głuskich.
W 1828 r., Wincenty Gałęzowski, sprzedał dobra rodzinie Grabowskich.
Maria – współwłaścicielka dóbr, po zamążpójściu za Jana Strojnowskiego, doprowadziła w 1885 r. Do wydzielenia Dominowa z dóbr, oraz budowy nowego elektrycznego dworu i bramy wjazdowej do folwarku o historycznej architekturze.
Rodzina Strojnowskich, założyła także niewielki ogród spacerowo – użytkowy, rozbudowany w 1906 r. Przez Wilhelma Hessa, i w 1911r.,przez Ludomira Kłobskiego.
W latach 1928 – 29, z majątku wydzielono 264 ha gruntów, na których powstały trzy kolonie, pozostałą część wraz z dworem, nabył Kazimierz śląski.
W 1944 r. po reformie rolnej, majątek został przejęty przez Skarb Państwa, by w 1962 r.,utworzyć na jego terenie Zakład Poprawczy dla Nieletnich.
Jeszcze w 1960r. istniał stary dwór, oraz gazon z podjazdem i fragment parku na tle dworu. Przebudowa jaką przeprowadzono w latach 1962 – 1970, doprowadziła do niemal całkowitego zatarcia pierwotnego kształtu budynku i jego walorów zabytkowych.
Na terenie parku zachowało się kilka drzew – pomników przyrody: klon pospolity, wierzba, szpaler grabowy, oraz hodowlane stawy rybne.
W Dominowie znajduje się jedyna na tym terenie kapliczka słupowa.
Wieś jest jednodrożnicowa, o bardzo rozluźnionej zabudowie, z niemal całkowitym zanikiem, tradycyjnego drewnianego budownictwa, wypartego przez współczesne murowane.


Stawy w Dominowie